SEN GİDELİ…

3

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

SEN GİDELİ…

Sen gideli…

Kuşlar bile konmadı pencereme

Ve ben

Sensiz geçen her gecenin bir ritüeli gibi

Gökteki yıldızları sayarım

Belki sen gelirsin diye

Sen gideli…

Eskisi gibi taramıyorum artık saçlarımı

Aynlara küstü yüzüm

Yollara düşürdüğüm günden beri gözlerimi

Sakallarımda uzadı sen hiç sevmezdin oysa

Ve gözlerimin içi gülerdi ya varlığınla

Soldu kır çiçekleri gibi yokluğunla

Sen gideli…

Her şey duruyor yerli yerinde

Dilim varmıyor eskisi gibi demeye

Her şey bıraktığın gibi bir ben hariç

Ve merak edersen eğer

Suluyorum çiçeklerini gün aşırı

Ve bir görsen senin gibi konuşur oldum çiçeklerinle

Hasbial eyliyoruz ya böyle ara sıra

En çokta senden bahsediyoruz bilesin

Sen gideli…

Ne yana çevirsem başımı

Orada sen varsın;

Koltukta sen

Yatakta sen

Mutfakta sen

Banyoda sen

Kokun sinmiş her yere

Her yerde sen

Ve ondan sebep açmıyorum pencereleri

Kokunda terk etmesin diye beni

Sen gideli…

Kırık, dökük sesim

Şarkılar hüzün dolu

Filmler yarım

Ah!

‘Selvi boylum al yazmalım

Sevgi neydi?

Sevgi emekti’

Bu arada son okuduğun kitabın içine nergis çiçeği koydum

Hani anlamını senden öğrenmiştim

Ve seni o gün bir başka sevmiştim

Sen gideli…

Anlamını yitirdi her şey

Kendimi sensizliğin kasvetli zindanına esir ettim

Gör, nasılda Ahmed Arif gibi

‘Hasretinden prangalar eskittim’

Sen gideli…

Şah damar gibi yokluğun yanı başımda atar

Koynumda çok sevdiğin papatyalar

Hayır hayır!

Bakmıyorum falını

Koparmıyorum yapraklarını

Sen gideli…

Üç yüz seksen dört gün doğup battı güneş

Bugün üç yüz seksen beş

Ve ben pencerede oturmuş yine

Gökteki yıldızları sayacağım bu gecede

Belki sen gelirsin diye.

İlhami Can HATUN

26 Temmuz 2025 – Edirne