BOTLARIN SAĞLAMSA

BOTLARIN SAĞLAMSA

Kaymayasın sakın! Yere sağlam bas

Bakarsın bir nâmerdin eli çeker

Düşürür seni, üzerine çöker

Deme: “Olacak iş mi? Yok, yapamaz!”

Gâhî bir köşede, gâhî delikte

Burnu çöplükte, dudağı pislikte

Düşmanların var bekliyor tetikte

Düşme gaflete, ol dikkatli, hassas 

Unutma! Sen düşersen bayrak düşer

Barınak, ev, âile, ocak düşer

Toprak, millet, egemenlik, hâk düşer

Ümîdler olur enkâz, âtî iflâs

Güvenle dönmek sabahtan akşama

Sebep sen, tabii, mazbut yaşama

Uygarlığın vardığı son aşama

Varlığın devlet için bir imtiyâz

Gözetim, kontrol ve denetim senle

Huzûr, emniyet, hürriyetim senle

Ayakta duruyor devletim senle

Milletin başı seninle serfirâz

Varsın yedi gün yirmi dört sâatta

Eğitimde, kültürde ve san’âtta

İdâre-i maslahatta, her şartta

Görev yaparsın dinlenerek çok az

Ayağın sağlam, botların sağlamsa

İşlemez hiç, suya, çamura bassa

Çabuk yetişirsin çiğnenmez yasa

EBEDÎ der: Kayma, yere sağlam bas…

(09.11.2025)

İHSAN FATİH POLAT/(OZÂN EBEDÎ)

     MARDİN-