Bir Elma ile Bir Çikolata Arasında

Diyet Belki de kaderim bu. Hayatın bana verdiği küçük bir oyalanma biçimi. Diyet. Sabah mutfağında tezgâhın üstünde tek bir elma duruyor. Yanında bir avuç fındık. Avokadonun içi yeşil, yulafın sesi kuru. Tam tahıllı bir dilim ekmek. Salatalık. Soğan. Tavuk göğsü. Sanki hayat her sabah aynı tabağı önüme koyuyor. Sonra yürüyüş. Bir saat. Kaldırımlar aynı ağaçların gölgesinde. Bir kadın köpeğini gezdiriyor. Haftada üç gün ağırlık antrenmanı. Demirin soğukluğu avuçlarımda. Düzenli uyku. Stresten uzak bir hayat kurmaya çalışmak. Hepsini yaptım. Hep denedim. Hep başladım. Hep geri döndüm. Ama belki de mesele sonuç değildir. Belki de önemli olan diyetin kendisidir. Çünkü bu beden fazladan verilmiş gibi duran katmanlardan ibaret değil. Yağlar. Kaslar. Kemikler. Kan. Ve içimde birbirine ince yollarla bağlı küçük hücreler. Bir düşünceyi birbirine uzatarak aktaran nöronlar. Ben düşünürken onlar konuşuyor. Ben yoruldum diyorum. Onlar devam et diyor. Ama bazen bir bardak limonlu su bir paket çikolataya yeniliyor. İnsan böyle anlarda kendine bile yenilebiliyor. Sonra yine başlıyorum. Çünkü yapmayacak mıyım? Alışkanlık ya. Hayat bende böyle akıyor biraz. Bir elma. Bir yürüyüş. Bir vazgeçiş. Bir yeniden başlama. Belki de insanın gerçek diyeti vazgeçmemek. Meltem Yalçın #şiir #modernşiir #şiirheryerde #şiirpaylaşımı #instasiir #edebiyat #hayatınicinden #diyet #insanhalleri #yenidenbaşlamak #vazgeçmemek #yazmakgüzeldir #kelimeler #yazar #şiirsever #edebiyatkulübü